donderdag 26 februari 2015

Eten met de paps bij Maaszicht in Asselt

Een dag met een dikke, uitbundige strik erom.
Zo mag je het gerust noemen wanneer je vader de prachtige leeftijd van 84 heeft bereikt.Een uitstekende reden om de lunch nu eens niet in het verzorgingstehuis te gebruiken maar af te zakken naar zijn favoriete restaurant in het naastgelegen dorpje Asselt.
Gelegen op een heuvel met een prachtig uitzicht over de Maas. Hun naam doen ze alvast eer aan.
Maaszicht heeft zowel een knusse brasserie in warme kleuren als een wat klassieker aandoend restaurantgedeelte.
Hier streken we neer aan het raam zodat we uitkeken over het water en het nu nog lege terras. Reken maar dat het hier op mooie dagen druk is met fietsers en wandelaars. Wat een lekker plekkie, goed voor meteen aanzwellende vakantiegevoelens.




Iedere week presenteren ze een ander zogenaamd tafelmenu. Een marktmenu kun je het ook noemen. Afijn, het wakkerde onze nieuwsgierigheid aan en belangstellend beluisterden we de  samenstelling van dit menu.
Salade met procureur van Livarvarken, snoekbaars met coquilles, eendenborst met 5-spice kruiden en een grand dessert hoorden we. Drie- of viergangen, net wat je wil.
Drie is meer dan genoeg besluiten wij en skippen het tussengerecht. Zoals jullie weten ben ik niet zo van het zoete daarom vroeg ik of het dessert vervangen kon worden door wat kaas. Geen probleem! Dat zijn bonuspunten Maaszicht :-)



De paps is niet meer zo'n grote eter. Althans dat zegt hij iedere keer en eet daarom elke dag maar een halve portie. Want dat kan daar in zijn huis. Halve, hele, dubbele, voor iedere eter wat wils. Nu is mijn vader nogal lang van stuk dus eerlijk gezegd verbazen wij ons over dat halve portie gedoe. Maar goed, hij beweegt inderdaad stukken minder dan vroeger, zijn bezigheden tot stilstand gekomen en hij valt niet af dus we laten het maar.
Nou gisteren heeft hij voor een hele week gesmikkeld. Het zal wel door ons stralende gezelschap komen. Grinnik.



Geluksmomentjes zijn het. Want nu kan het nog. Wellicht de laatste keer, spookt het even door je hoofd. Zijn gezondheid wordt brozer. Het verschil tussen een jaar geleden en nu is groot. Maar het is toch weer gelukt! Die paar uurtjes aan tafel kan hij nog net volhouden maar ach daarna even lekker in zijn luie stoel bijkomen, hij heeft het er graag voor over.
Je bent niet iedere dag jarig. Genieten is het credo. Ook op de andere dagen overigens.

De kaart van Maaszicht is vrij klassiek, verwacht hier geen hip gedoe. Best een verademing om weer eens een bord voor je neus te krijgen zonder geleitjes, druppeltjes, mousse van dit en huppeldepup.
Prima kwaliteit zonder toeters en bellen wat met zorg en liefde wordt bereid. Zoals het hoort.

Een fijn adres waar je met een gerust hart neer kunt strijken.

Restaurant Maaszicht
Pastoor Pinckersstraat 36
6071 NW  Asselt
0475-504064



vrijdag 13 februari 2015

Knapperig platbrood Lavash

Lavash is een dun platbrood. Het wordt gegeten van Armenië tot Turkije en Iran. Met weinig ingrediënten bak je simpel en snel deze broden die naderhand ook gedroogd kunnen worden zodat ze erg lang houdbaar zijn.
Zoals jullie konden lezen ben ik gezellig met 'Honey & Co' in de keuken bezig geweest. Uit dat boek komt dit recept voor lavash.
Het grappige is dat lavash veelal omschreven wordt als een zacht, dun brood en ik geloof iedereen op zijn woord maar in mijn boek is het meer een cracker, een knapperig geval. Tja daar sta je dan als niet zo'n hele grote koekenbakker.
Gelukkig ontdekte ik ook varianten op deze, al dan niet bestreken met ei of boter en bestrooid met zaadjes. Daarom besloot ik volledig te vertrouwen op Sarit en Itamar, de auteurs van het boek en eigenaren van het gelijknamige restaurant in Londen. Mocht je trouwens meer over dit gezellige stel willen weten, ze zijn sinds kort elke werkdag om 20.00 uur  te zien op 24Kitchen.
Ga ik binnenkort ook eens doen want ik zag de aankondiging toevallig voorbij fietsen, het programma heb ik nog niet gezien. Jullie wel?

Man, man dit is weer zo lekker. Krakend en knappend met het nootachtige van de meegebakken zaadjes. Zalig met een grote schep traditionele hummus of op basis van pompoen of bieten (feta!!!) of de knolselderijpuree met yoghurt die ik eerder deze week plaatste.
Voor het bakken geven ze trouwens een heel handige tip. Tenminste als je net als ik nogal diepe bakplaten hebt. Draai ze om, maak van de onderkant de bovenkant dus. Werkt als een tierelier!

Nog even terugkomen op de traditionele lavash, die wordt gebakken in een tandoor. Een potvormige oven van klei die ingegraven wordt in de grond. Het vuur wordt flink opgestookt waardoor de pot gloeiend en gloeiend heet wordt. Brood maar ook bijvoorbeeld kebab wordt tegen de rand van de oven geslagen waarna het in een mum van tijd gaar is. Je moet echt even naar dit filmpje op YouTube kijken. Respect voor de dames! Ik zie mezelf dat nog niet zo gauw doen. Heb je gezien hoe rap dat deeg uitgetrokken wordt?




Je hebt nodig: 

180 gram bloem - 80 ml water - 14 gram zachte boter - mespuntje suiker - 1/2 tl zout
Om te bestrijken en bestrooien: 1 ei en za'atar en/of sesamzaad, maanzaad, nigellazaad

Zo maak je het;

Meng bloem, suiker, zout en de in vlokken verdeelde boter door elkaar. Voeg langzaam het water toe en meng het snel tot een deeg.
Het zal nog behoorlijk droog zijn. Stort het op een schoon werkvlak en veeg het met beide handen bij elkaar. Vorm er een bal van die net bindt.
Ziet er raar uit, je denkt dit wordt niks maar wees gerust.
Wikkel de bal in plasticfolie en leg het minimaal een uur in de koelkast. Langer is beter en je kunt het zelfs tot de volgende dag laten liggen.

Verwarm de oven voor op 175 graden

Bekleed je bakplaat met bakpapier

Verdeel de bal in vier stukken.
Rol ieder stuk flinterdun uit. Rond, langwerpig, vierkant, maak er maar wat van.
Bestrijk met losgeklopt ei en bestrooi met za'atar of sesamzaad, maan- of nigellazaad.
Een combinatie is natuurlijk nog lekkerder.

Leg de lavash op de bakplaat, schuif de oven in en bak tot het goudbruin is. Dit duurt een minuut of tien. Laat ze op een rooster afkoelen.

Ik kan op mijn bakplaat twee stuks kwijt. Terwijl de eerste 2 afkoelden, bakte ik de rest.

En proefde alvast een stukkie....

Bron recept: Honey & Co

maandag 9 februari 2015

Knolselderijpuree met yoghurt (mezze)

De afgelopen weken ben ik nogal in de weer geweest met een boek vol Midden-Oosterse gerechten;  'Honey & Co' van Sarit Packer en Itamar Srulovich .
Dit stel werkte respectievelijk als patissier en chef-kok bij de u welbekende Yotam Ottolenghi.
Na die leerschool sta je blijkbaar zo ijzersterk in je schoenen dat het openen van je eigen restaurant een logische volgende uitdaging lijkt. Dat restaurant in Engelands hoofdstad werd een hit.
Waarna een eigen kookboek natuurlijk ook niet uit kon blijven.

Waar ik zelf altijd erg van hou is  een kijkje achter de schermen. Hoe zijn recepten ontstaan, waar komt de inspiratie vandaan en helemaal fijn is dat in dit geval de medewerkers ook nog eens veel credits krijgen. Sarit en Itamar zijn overduidelijk blij met hun team.
Nu spreek ik ook regelmatig mensen voor wie dit geleuter zoals ze het noemen niet zo hoeft.
Gewoon een boek vol recepten, smakelijk plaatje erbij en of nu Samira. Piet of Jean zo'n gerecht heeft verzonnen doet niet ter zake.
Dat mag, gelukkig zijn er zoveel kookboeken te vinden dat er altijd wel iets naar je smaak bij zit. Net als een spijkerbroek is een kookboek per slot van rekening ook een hoogst persoonlijke zaak.
Ik houd wel van dat 'geleuter'

De recepten zijn niet al te ingewikkeld en  helder uitgewerkt. Dat je voor een aantal recepten een bladzijde om moet slaan, dankzij dat u geweetwel, kan als een nadeel worden gezien. Ingrediënten die een aantal jaren geleden voor hoofdbrekens zorgden zijn dankzij hun voormalige baas nu eenvoudig verkrijgbaar.

Van salades tot brood, drankjes, vis, vlees, zoetigheden,pickles, granen, peulvruchten en handige tips. Je vindt het allemaal. De ingelegde bietjes zijn zalig kan ik je melden, De wintertabouleh met knolselderij ( handig aangezien je van zo'n knol altijd overhoudt!) en winterwortel weer eens wat anders.
Voor veel gerechten hoef je niet urenlang in de keuken rond te hangen maar er zitten er tussen met een flinke ingrediëntenlijst en aardig wat bereidingstijd. Maak die dus niet als je binnen een uur aan de dis wil schuiven.
Maak wel onderstaande knolselderijpuree met yoghurt, simpel, snel klaar en verrukkelijk! Ook weer eens wat anders als de eeuwige hummus waar ik overigens wel erg dol op ben.
Het aardse van de knolselderij krijgt een frisse oppepper van de yoghurt en eerlijk gezegd kan ik er van blijven eten.



Je hebt nodig:

500 gram knolselderij - 4 teentjes knoflook - 3 à 4 el Griekse of Turkse yoghurt - 2 takjes tijm - 1 tl zeezout - 10 gram boter - 1 el olijfolie -  staafmixer.

Schil de knolselderij, snijd in even dikke plakken en vervolgens in blokjes.
Haal de knoflook uit hun jasjes.
Zet een pan op hoog vuur met een 1 eetlepel olijfolie. Mik knolselderij, knoflooktenen, zout en tijm erin en bak het een minuut of vijf tot de blokjes licht beginnen te kleuren. Schep regelmatig om.
Zet het vuur lager, leg een deksel op de pan en laat de blokjes in een minuut of tien gaar worden. Zodra je er met een vork gemakkelijk doorheen prikt is het goed.
Schud alles in een kom en vis de takjes tijm eruit. Die mogen weg.

In dezelfde pan laat je nu de boter smelten tot het bruin is. Niet zwart, dat noemen we verbrand en is niet lekker. Bruine boter oftewel beurre noisette heeft een licht nootachtige smaak..
Deze boter giet je over de knolselderij. Om te beginnen drie lepels yoghurt erbij. Zet nu de staafmixer erop en maak er een grove puree van. Het is lekker als er nog wat structuur inzit.
Eventueel nog extra yoghurt toevoegen.
Op smaak brengen met zout en peper. Wat chilivlokken erover voor extra pit is ook een aanrader maar niet noodzakelijk.

Serveer op kamertemperatuur met crackers, turks brood, plat brood en bijvoorbeeld lavash.
Lavash is een super simpel platbrood, eigenlijk meer een cracker, uit hetzelfde boek.
Dat recept krijg je later deze week.

Wat je over hebt, bewaar je in een afgesloten bakje in de koelkast. Zo kun je er nog een dag of drie van genieten.




Bron recept: Honey&Co, Sarit Packer en Itamar Srulovich, 2013, Kosmos, hardcover, 303 blz, prijs 24,99

Dit boek is in eigen bezit en derhalve is deze post niet gesponsored



zondag 25 januari 2015

Over sushi in Tilburg en dagdromen

Er moet me iets van het hart. Iets over sushi.
Ons hele gezin is dol op deze Japanse lekkernij alsook op de flinterdunne sashimi, we aten het lange tijd bij bijzondere gelegenheden en genoten met glunderende ogen en de breed lachende smaakpapillen maakten juichend een rondedansje.
In die tijd bezat Tilburg één Japans restaurant waar je in zo'n koddige kimono aanschoof bij een teppanyaki plaat om vervolgens een avond lang vermaakt te worden door een met messen jonglerende kok. De temperatuur liep vaak op tot tropische waarden en na afloop liep je met een lege portemonnee naar buiten..Maar het was nieuw, het was bijzonder en je genoot met volle teugen.
Verder was je aangewezen op je eigen vaardigheden waarbij duidelijk werd dat goede sushi inderdaad tot de hogere kunsten gerekend mag worden.
Desalniettemin was het genieten tot de max.

Inmiddels behoort sushi tot het rijtje shoarma, pizza en döner kebab. Als paddenstoelen schieten de all -you -can -eat restaurants uit de grond. Heel Tilburg aan de sushi na eerst massaal Mexicaans te hebben gegeten, in bakjes tapas te hebben geprikt wat nu overigens ook weer met een opmars bezig is  en laten we de good old 'Chinees' en 'Italiaan' niet vergeten.
Afgelopen week las ik een berichtje  en slaakte een diepe, he-le die-pe zucht.

Er komt er nog 1!! Oh nee deze is heel anders qua opzet, het is een afhaal, een take- away!
Telt u even mee?  Sushi Koi, Enjoii, Shinzo, Mo-jo, Susho Suku, Asian Boulevard en Royal Palace.
Zeven stuks en daar nestelt SushiPoint zich lekker warmpjes tussen.

Nu ben ik erg voor keuzevrijheid hoor, iedereen heeft zo zijn favoriet en als er bij de een geen tafeltje voor je is sjouw je lekker naar een ander.
Maar lieve mensen, is dit niet een bietje veul? Waar is die Indiase parel, de Turkse horeca-ondernemer die de rijke culinaire geschiedenis van zijn land naar ons bord brengt ( en nee dan heb ik het niet over döner!), een Pools restaurantje, de geurige en kleurige Marokkaanse keuken, Braziliaans ? En geef me een Portugees restaurant terug. Wat hebben we toch jarenlang heerlijk gegeten in het gezellige O Valentim waar de alle rollen vervullende gastvrije eigenaar Gerard je altijd het gevoel gaf dat je thuis kwam.

Bron foto: www.allposters.nl 

Het komt door de crisis hoor ik u al zeggen of Tilburg is geen stad voor dergelijke restaurants, dat willen die Tilburgers niet.
Mag ik u dan even wijzen op Afghaans restaurant  Sarban, die inmiddels immers ruimschoots bewezen heeft dat het wel kan. Die met trots de Afghaanse keuken uitdragen en met hun enthousiasme al vele Tilburgse en andere harten veroverden. Inmiddels bezitten ze ook zaken in Waalwijk en Den Bosch.

Gelukkig was er ook nog goed nieuws, na jaren is er in het centrum eindelijk weer een visrestaurant geopend. Vistro Parenzo, binnenkort maar eens een bezoekje brengen.

Nu ga ik even wegdromen, over een Tilburg met een breed en divers palet aan (huiskamer)restaurants uit alle werelddelen. En hoop stiekem dat er nu iemand die stap durft te wagen want echt het kan, ik ben er heilig van overtuigd.

Verneem ik binnenkort de opening van wederom een geheel 'vernieuwd' sushiconcept dan werp ik me jankend ter aarde.
Weet u dat alvast.


woensdag 21 januari 2015

Aardse paddenstoelensoep

Nadat we vorige week een aantal gezellige uurtjes doorbrachten bij schoonzus en zwager ter ere van zijn verjaardag worstelden we ons tegen de harde koude wind in naar huis. Verraderlijke windvlagen , dan van voren, ineens een flinke ruk van rechts. Ben er wel klaar mee en al helemaal met die dagen vol schemer en donkerte. Zo zelden is er maar een spoortje helder licht te bekennen, ik word er wat iemelig van.
Gelukkig wachtte er thuis een pan met ruige troostsoep. Zo eentje die past bij het weer. Geen zijdezachte velouté of helder bouillonneke , grof!
Vol paddenstoelen met ter verhoging van de feestvreugde een pittige peper en een scheut cognac. Terwijl ik met de soep bezig was schoot me een blogpost van Antoinette te binnen, je weet wel van Italiaans koken met Antoinette, waarin ze het recept geeft voor home made porcini -bouillonblokken en ik staarde ineens wat mistroostig naar mijn gekochte paddenstoelenbouillonblokje. Had ik er maar eerder aan gedacht dan had ik het fijn zelf kunnen maken.
Helaas pindakaas, dat moet ik even bewaren voor een andere keer.

In het recept genoemde paddenstoelen kun je natuurlijk vervangen door paddenstoelen naar eigen keus.



Je hebt nodig voor 4 personen:

300 gram kastanjechampignons - 25 gram gedroogd eekhoorntjesbrood (porcini) - 200 gram oesterzwammen - 1 ui - 1 winterwortel (ong. 150 gram) - 2 teentjes knoflook of 1 grote teen - 1 gedroogd rood pepertje - 1 flinke kruimig kokende aardappel - 3 takjes peterselie + 2 el fijngesneden peterselieblad -1 glas droge witte wijn - 2 el cognac - 100 ml room - 1 paddenstoelenbouillonblokje - 1 runder- of groentenbouillonblokje.- 1 liter water - scheutje olijfolie.

Zo maak je het:

Doe de gedroogde porcini in een bakje en schenk er net zoveel kokend water op tot ze onderstaan. Laat ze wellen.

Snipper alvast de ui en knoflook. Schrap de wortel en snijd in kleine blokjes.
Aardappel schillen en in blokjes verdelen.
250 gram kastanjechampignons in stukjes snijden, evenals de helft van de oesterzwammen.
Zodra de porcini geweld zijn ook hiervan ongeveer de helft in stukjes snijden. Het vocht bewaren!

Verwarm in een pan een scheutje olijfolie en smoor hierin rustig ui, wortel en knoflook op laag vuur.
Voeg de fijngesneden paddenstoelen toe, een verkruimeld gedroogde peper (zonder zaad!)en in stukken gehakte takjes peterselie.
 Zet je hittebron wat hoger en bak de paddenstoelen zachtjes.
Na vijf minuten afblussen met witte wijn, paar minuten laten pruttelen.
Aardappelblokjes erbij plus water plus het welvocht van de porcini en de bouillonblokjes.
Breng aan de kook om vervolgens het vuur weer lager te zetten en alles zachtjes te laten pruttelen tot de wortel en aardappel zacht zijn.
Nu gaat vriend staafmixer erop maar mix het grof,
Zo dat is gebeurd. Er zijn nog paddenstoelen over, snijd ze in plakjes en voeg toe aan de soep samen met 2 el cognac.
Minuut of tien zachtjes warmen. Room toevoegen plus fijngehakte peterselie, vijf minuten warmen, maar laat het vooral niet koken!

Lekker met kaasuienbrood of gewoon een fijn stokbrood met roomboter