woensdag 16 april 2014

Granita van aardbei grapefruit en Jacob's Creek Moscato Rosé

Ruim honderdzestig jaar geleden plantte de Duitse immigrant Johann Gramp de eerste wijnstokken aan op de oevers van Jacob's Creek op Rowland Flat in de Barossa Vallei. Een tien jaar eerder zette hij zijn eerste stappen op Australische bodem. Zonder wijn en dat gemis viel niet goed te maken door de producten van zijn nieuwe land. De aarde omarmde de met zorg gekweekte stokken liefdevol en zo groeide het  met de jaren uit tot wat het nu is. Een over de hele wereld bekend wijnmerk. Een andere Duitser, namelijk Johannes Menge, was degene die al in 1839 de wijnpotentie van dit gebied ontdekte. Maar Johann en later zijn zoon Gustav plus ook weer zijn zonen maakten Orlando Wines tot het paradepaardje van Australië.



Uit deze wijngaard komen de twee Jacob's Creekwijnen die ik mocht proeven. Moscato Rosé en een witte variant, beiden uit 2012. Fris, licht sprankelend, wat fruit als aardbei, peer, meloen, een hint van wat kruiderijen. Geen complexe wijnen wel fijn gezelschap op zonnige dagen. Waar ik bij dit soort  wijnen vaak bang voor ben is dat het smaakt naar veredeld zuurtjesnat, fijngemalen winegums. Dat is hier gelukkig niet het geval al tref je wel wat zoet aan. Met een alcoholgehalte van 8% hoef je niet bang te zijn voor zware benen nadat je een glas (of twee) op het terras of balkon tot je hebt genomen.

Stop een fles in je picknickmand, zoek een lommerrijk plekje, zijg neder in het gras en ga op zoek naar klavertjes vier. Er zijn vervelendere tijdsbestedingen denkbaar. Vergeet ook niet een bakje aardbeien mee te nemen want daar past deze wijn namelijk heel goed bij.

Om het zomerse gevoel in optima forma over je heen te laten komen maak dan ook deze granita eens. Met aardbeien, grapefruit, wat limoen en moscato rosé. Die kunnen het goed met elkaar vinden merkten wij.
Erbij drink je natuurlijk een glas van dezelfde wijn.




Granita is kinderlijk eenvoudig te maken. Je hebt er zelfs geen ijsmachine voor nodig. Wel een beetje geduld en toewijding, er moet nogal wat geroerd worden maar de beloning is zoet.

Je hebt nodig:

165 ml water - 165 gram fijne tafelsuiker - 300 gram aardbeien - 2 grapefruits - 1 limoen - 325 ml Jacobs Creek Moscato rosé.

Zo maak je het:

Vermeng water en suiker in een pannetje. Laat het op matig vuur al roerende warm worden. Blijf roeren tot de suiker is opgelost. De vloeistof is dan weer glashelder. Breng het vervolgens aan de kook en laat 3 minuten borrelen en bruisen. Zet je hittebron uit en laat de suikersiroop vervolgens helemaal afkoelen.
Zodra de grootste hitte eraf is, kun je het het beste in de koelkast zetten zodat het goed koud wordt. Dit duurt 45 à 60 minuten.

Pureer de aardbeien in de blender. Met de staafmixer gaat ook. Misschien moet je een klein beetje vocht toevoegen om de boel aan de gang te krijgen. Doe dat met een scheutje Moscato.

Pers de grapefruits en de limoen uit. Meng het sap samen met de wijn door de aardbeienpuree. Roer de suikersiroop erdoor. Hevel alles over in een metalen of glazen bak, dek het af  en zet het in de vriezer.
Nu begint het grote roerwerk.
Zodra de ijsvorming aan de zijkanten van de bak begint schraap je dat met een vork naar beneden en roer je het door de rest van de massa.
Na een half uurtje ga je weer even kijken. Met een vork alles doorroeren. Zo blijf je dat doen tot je een slush puppy- achtige substantie hebt. Nog 1x roeren en dan mag je eindelijk blijven zitten.

Maak het jezelf gemakkelijk en maak de granita al een dag of twee van tevoren.
Bestrooi schoongemaakte en in plakjes gesneden aardbeien met wat fijne suiker, twee eetlepels moscato erover en een uurtje laten staan. Vul glazen met de aardbeien en geef ze een mooie hoed granita.

Beide wijnen zijn verkrijgbaar bij Albert Heijn voor 6,59.

Bron: http://jacobscreek.com/about/history

Beide wijnen zijn mij ter beschikking gesteld om te proeven. Dit heeft geen invloed op mijn mening.



dinsdag 8 april 2014

Chicken Sweet Onion Salade zelf maken

Of het ook elders verkocht wordt weet ik eigenlijk niet, het zal best,  maar bij de Jumbo verkopen ze bakjes salade 'Chicken Sweet Onion' . De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat die helemaal niet verkeerd smaken. Redelijk goed gevuld ook. Iedereen hier vindt het smakelijk op een toastje. Het probleem met zulke bakjes is, je vult er net een holle kies mee. Geen probleem als er nog andere hapjes op tafel staan maar zo solo is het niet veel.
Dus gaan we  het zelf maar eens maken. Meer kip, minder saus.Mijn variant die volgens mij bijna net zo smaakt als het origineel. Alleen dan zonder conserveringsmiddelen, kleurstoffen en andere ongein. Om het slank te houden geen mayo maar Griekse yoghurt.In het origineel is de kip gepocheerd of gestoomd, iets in die geest. Ik doe het net weer iets anders.

Het is echt heel eenvoudig te maken. Kijk maar.



Je hebt nodig:

350 gram kippendijvlees of kipfilet - 1 grote rode ui - 1/2 el olijfolie - 1 tl kerrie madras - 1 el gembersiroop - 1 el honing - peper en zout - 3 el Griekse yoghurt.

Zo maak je het:

De ui halveren en in dunne plakjes snijden. Verwarm een klein beetje olijfolie, niet te heet, doe de ui erin en laat het rustig tien minuten garen. Voeg dan 1 eetlepel honing toe, paar korrels zout, een draai zwarte peper, eventueel paar tijmblaadjes en meng het door elkaar. Op laag vuur, zet er eventueel een plaatje onder, nog 10 à 15 minuten laten sudderen tot de ui helemaal zacht is. Hevel het over in een bakje en laat afkoelen.

Snijd de kip in stukjes. Het kippendijvlees is vaak al fijngesneden, halveer de grotere stukjes nog even. Bestrooi met wat zout en peper.
Verhit een scheutje olijfolie en bak de stukjes kip even snel rondom aan. Bestrooi met de kerrie. Schenk de gembersiroop erbij. Schep alles goed door elkaar en laat even sudderen. Voeg dan een klein scheutje water toe. Laat een kwartiertje pruttelen tot het vocht bijna verdampt is en de kipstukjes een glanzend laagje hebben gekregen en lekker mals zijn.
Eventueel nog extra water toevoegen als het te snel gaat.  Laat afkoelen.

Meng de kip met de ui en yoghurt door elkaar. Proef en voeg eventueel nog een tl gembersiroop toe.

Voilà een lekkere kom vol kipsalade. Hoef je elkaar de hapjes niet uit de mond te kijken.

zondag 6 april 2014

Verstopt eitje

Nog een paar weken en dan is het alweer Pasen. Traditiegetrouw komt de familie brunchen en alhoewel het aanwezige grut inmiddels minimaal de puberleeftijd heeft bereikt is Pasen niet compleet zonder het verstoppen van eieren.
Een jaar of twaalf geleden waagde ik eens een poging het af te schaffen. Hoogst verontwaardig waren onze kinderen toen toch al zo'n 13 lentes jong. Bij Pasen hoort eieren verstoppen, period! Standvastig duo hebben wij.
Behalve die chocogevallen mogen op de brunchtafel de gekleurde hardgekookte eieren niet ontbreken maar het meest verzot is iedereen op de kleine kwarteleitjes. Fijn getekend zijn ze en lekker vol van smaak. Je hapt er zo een heel stel van weg terwijl die grote daarentegen nogal snel zwaar op de maag liggen.

Dat niet iedereen bekend is met het kwarteleitje merkte ik vorig jaar. Terwijl ik met een paar doosjes in mijn hand bij de kassa stond te wachten voelde ik een blik branden. Dat kun je zo eens hebben, je staart wat ins Blaue hinein maar je kunt je niet aan het gevoel onttrekken dat je bekeken wordt. Beetje ongemakkelijk vind ik dat meestal.
Ik besloot eens te gluren waar die blik vandaan kwam. Voor me stond een boomlange jongen, jongeman eerder,  zo'n beetje de leeftijd van mijn dochter. Vanuit zijn ooghoeken bekeek hij de doosjes. Schraapte eens zijn keel en vroeg voorzichtig: "Mevrouw, mag ik u wat vragen? ' Aangezien vragen vrij is antwoordde ik bevestigend. "Wat zijn dat voor leuke kleine eitjes? " Een twintiger die leuke kleine eitjes zegt! Ik smolt ter plekke. Nadat ik hem uitlegde dat het kwarteleitjes waren, was hij zeer benieuwd wat je er allemaal mee kon doen. Hetzelfde als met kippeneieren dus, bakken, pocheren, koken.... Hij staarde nog eens gebiologeerd naar de eitjes om vervolgens te zeggen : "Goh, die ga ik ook kopen. Leuk voor Pasen."

Speciaal voor deze ontdekker verstopte eitjes. Geen chocolade, niet in de tuin maar in gehakt. Mini scotch eggs. Ook veel beter verteerbaar trouwens als die grote.



Je hebt nodig:

250 gram hoh gehakt - 12 kwarteleitjes - 1/4 tl paprikapoeder - mespuntje knoflookpoeder - 1/8 tl gemalen venkelzaad - 1/2 ei (losgeklopt)  - peper en zout - 2 el paneermeel.

Zo maak je ze:

Kook de kwarteleitjes in 3 minuten hard. Spoel ze af en laat afkoelen. Pel ze vervolgens en zet apart tot gebruik.
Vermeng het gehakt goed met de overige ingrediënten. Maak bolletjes ter grootte van een walnoot.
Druk het gehakt plat op de palm van je hand. Leg er een eitje op en vouw het goed dicht. Rol heen en weer zodat ze goed ingepakt zijn. Maak er voorzichtig een eivorm van.
Rol ze door de paneermeel en bak in wat boter in 10 - 15 minuten rondom bruin en gaar op matig vuur. Regelmatig draaien.

Zowel koud als warm lekker. Ok, het is even een gepriegel met dat klein spul maar de beloning is verraste gezichten. Ook wat waard!





woensdag 2 april 2014

Gevulde Portobello met kaas en droge worst

Gevulde champignonnetjes zijn altijd een welkome aanvulling op de hapjesdis laat staan zo'n grote joekel op je bord. Past ook meer in waardoor het ineens een hoofdgerecht wordt.
Je kunt het zo gek maken als je zelf wil maar ik heb quichevulling als uitgangspunt genomen. Met wat room en kaas.En de fantastische droge worst van Sengersbroek, gemaakt van het vlees van Bonte Bentheimervarkens. Een klein taartje zonder deeg. De stevige, vlezige portobello leent zich hier uitstekend voor.

Behalve dat droge worst heerlijk is bij de borrel kun je het ook prima verwerken in warme gerechten. De samengebalde smaken geven het met slechts een klein stukje worst iets uitgesprokens . Een extra hartig accent. Paar stukjes fijnhakken, even zachtjes bakken en over de soep strooien bijvoorbeeld. Of bij een spiegelei. Over een salade, door de pasta en ga zo maar door. Handig als je wel graag wat vlees wilt eten maar ook wat minder. Op die dagen gebruik ik dus droge worst, kan ook chorizo zijn of een paar plakjes droge ham. Met minder evenveel smaak.





Aan de slag maar.
Voor vier stuks heb je nodig:

4 portobello's - 3/4 rode paprika - 1/2 gele paprika - 1 ui - 1 teentje knoflook - 2 tomaten - 1/2 courgette - 75 gram geraspte parmezaanse kaas (of andere, net wat je lekker vindt) - stukje gedroogde worst naar keuze van ongeveer 75 gram- 100 ml slagroom - 1 ei - 1tl gedroogde oregano - peper en zout - scheutje olijfolie.

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 200 graden (180 hetelucht)

Snijd de paprika's in kleine stukjes. Snipper de ui en de courgette mag in kleine blokjes.
Verwarm een klein scheutje olijfolie en fruit hierin de ui tot het glazig is. Paprika en courgette toevoegen en een minuut of vijf meebakken.
Hak een teentje knoflook fijn. Halveer de tomaten en verdeel ieder stuk weer in 3-en.
Mik het in de pan. Oregano erbij en alvast een beetje op smaak brengen met zout en peper.
Laat het nu zachtjes stoven tot het vrijgekomen vocht bijna verdampt is.

Snijd intussen de worst in dunne plakjes en maak er kleine stukjes van.
Verwijder de steel van de portobello's door ze plat af te snijden. Smeer ze lichtjes in met olijfolie.

Zodra je groentemengsel bijna klaar is voeg je de stukjes worst toe. Heel eventjes mee laten stoven. Proeven en verder op smaak brengen met zout en peper. Een draai chilivlokken doet het ook erg goed.
Laat heel even afkoelen tot de grootste hitte er af is.
Roer er dan een ei door plus de room. Kaas erbij. Roeren. Vervolgens de portobello's vullen met het mengsel. In een ovenschaal of braadslede zetten en een half uurtje de oven in .

Wij aten er een salade bij en om het nog wat meer lenteachtig te maken bruschetta met tomaat en basilicum.

PS Edith stuurde nog een voordeel in van het gebruik van droge worst. Het is lang houdbaar. Kijk, dat vond ik nou een goede!

maandag 31 maart 2014

Rondje markt

De laatste tijd kwam ik niet zo vaak meer op de markt. Nog genoeg voorraad voor twee, andere bezigheden, te nat, geen zin, afijn het kwam er niet meer van.
Afgelopen zaterdag maakte ik samen met mijn dochter weer eens een rondje. Behalve dat het natuurlijk enorm gezellig is om met dochterlief op pad te gaan en daarna samen te genieten van een lunch was er nog wat anders dat me die kant op dreef! Asperges! Ze zijn er weer, al een paar weken zelfs dankzij het fantastische weer.
Er trokken al een aantal berichten van asperge smullende mensen voorbij en het kwijlgehalte steeg tot ongekende hoogte. Rap op de fiets naar het Koningsplein.

Gelukkig was het rond 11 uur nog niet overdreven druk. Van slenterende mensen voor mijn voeten krijg ik schopneigingen. De portie geduld die ik mee heb gekregen is niet erg groot vrees ik.
Zo rond kuierend realiseerde ik me ook weer waarom ik de markt ook wel eens mijd. Ik koop standaard te veel. Opgroeiende pubers hebben we niet meer en eten voor vier is gewoon een verschrikkelijk slecht plan. Dus houd ik af en toe de handen op de rug. Neem ik geen 6 mango's mee maar slechts twee. Laat ik ook nog wat radicchio voor andere klanten liggen, koop ik niet de halve kaaskraam van Bastiaansen leeg en weersta ik de verleiding nog meer Bonte Bentheimer worst en ham bij Teresa te kopen. De coppa van Sengersbroek is een feestje in je mond. Fijne varkentjes die Bonte Bentheimers.

Dat het allemaal toch een ietsiepietsie meer is dan ik me stellig voor had genomen zal geen verrassing zijn. Maar ik heb goed op maat gekocht deze keer. Denk ik.



Op de foto een deel van de buit. De asperges hebben we inmiddels verschalkt en ook de visjes zwemmen in andere wateren. Zie ik dat ik de knoflook nog ben vergeten en de kardemompeulen. Nou ja, zo hebben jullie een beetje een idee.

We strijken neer op het terras van Het Elfde Gebod en wentelen ons genietend in de zon. Even de Paleisring wegdenken en een strand voor de geest halen, ruisende zee. Het had zomaar gekund. Maar helaas, we zitten midden in de stad waar het geroezemoes nog eens extra versterkt wordt door een man die zijn omgeving graag iets duidelijk wil maken op omroepersterkte. Zijn onduidelijk geschreeuw verdwijnt over de hoofden. Onverstaanbaar.
Wij kletsen gewoon door en kijken tegelijkertijd met een glimlach naar een kleine dreumes naast ons die tomaat erg rood vindt en derhalve oneetbaar maar verder geniet van het broodje op zijn bord. Die kun je nog eens meenemen naar een terras.
Inmiddels verscheen ook ons bordje ten tonele met geweldig brood met parmaham, parmezaanse kaas, rucola, olijfolie, gedroogde tomaat en olijf. Past perfect bij zo'n zonovergoten dag!


Na deze gezellige lunch scheiden onze wegen, kindlief naar huis met haar boodschappen en daarna door naar de volgende afspraak, moeder terug over de markt richting fiets. Eerst nog even de asperges halen en langs de visboer.  Kibbelingen halen voor 's avonds. Lekker met frietjes.
Toch maar weer vaker zo'n rondje maken.

O en die asperges..... die waren weer heerlijk! De allereerste van het seizoen die in je mond glijdt, hemels!