zondag 25 januari 2015

Over sushi in Tilburg en dagdromen

Er moet me iets van het hart. Iets over sushi.
Ons hele gezin is dol op deze Japanse lekkernij alsook op de flinterdunne sashimi, we aten het lange tijd bij bijzondere gelegenheden en genoten met glunderende ogen en de breed lachende smaakpapillen maakten juichend een rondedansje.
In die tijd bezat Tilburg één Japans restaurant waar je in zo'n koddige kimono aanschoof bij een teppanyaki plaat om vervolgens een avond lang vermaakt te worden door een met messen jonglerende kok. De temperatuur liep vaak op tot tropische waarden en na afloop liep je met een lege portemonnee naar buiten..Maar het was nieuw, het was bijzonder en je genoot met volle teugen.
Verder was je aangewezen op je eigen vaardigheden waarbij duidelijk werd dat goede sushi inderdaad tot de hogere kunsten gerekend mag worden.
Desalniettemin was het genieten tot de max.

Inmiddels behoort sushi tot het rijtje shoarma, pizza en döner kebab. Als paddenstoelen schieten de all -you -can -eat restaurants uit de grond. Heel Tilburg aan de sushi na eerst massaal Mexicaans te hebben gegeten, in bakjes tapas te hebben geprikt wat nu overigens ook weer met een opmars bezig is  en laten we de good old 'Chinees' en 'Italiaan' niet vergeten.
Afgelopen week las ik een berichtje  en slaakte een diepe, he-le die-pe zucht.

Er komt er nog 1!! Oh nee deze is heel anders qua opzet, het is een afhaal, een take- away!
Telt u even mee?  Sushi Koi, Enjoii, Shinzo, Mo-jo, Susho Suku, Asian Boulevard en Royal Palace.
Zeven stuks en daar nestelt SushiPoint zich lekker warmpjes tussen.

Nu ben ik erg voor keuzevrijheid hoor, iedereen heeft zo zijn favoriet en als er bij de een geen tafeltje voor je is sjouw je lekker naar een ander.
Maar lieve mensen, is dit niet een bietje veul? Waar is die Indiase parel, de Turkse horeca-ondernemer die de rijke culinaire geschiedenis van zijn land naar ons bord brengt ( en nee dan heb ik het niet over döner!), een Pools restaurantje, de geurige en kleurige Marokkaanse keuken, Braziliaans ? En geef me een Portugees restaurant terug. Wat hebben we toch jarenlang heerlijk gegeten in het gezellige O Valentim waar de alle rollen vervullende gastvrije eigenaar Gerard je altijd het gevoel gaf dat je thuis kwam.

Bron foto: www.allposters.nl 

Het komt door de crisis hoor ik u al zeggen of Tilburg is geen stad voor dergelijke restaurants, dat willen die Tilburgers niet.
Mag ik u dan even wijzen op Afghaans restaurant  Sarban, die inmiddels immers ruimschoots bewezen heeft dat het wel kan. Die met trots de Afghaanse keuken uitdragen en met hun enthousiasme al vele Tilburgse en andere harten veroverden. Inmiddels bezitten ze ook zaken in Waalwijk en Den Bosch.

Gelukkig was er ook nog goed nieuws, na jaren is er in het centrum eindelijk weer een visrestaurant geopend. Vistro Parenzo, binnenkort maar eens een bezoekje brengen.

Nu ga ik even wegdromen, over een Tilburg met een breed en divers palet aan (huiskamer)restaurants uit alle werelddelen. En hoop stiekem dat er nu iemand die stap durft te wagen want echt het kan, ik ben er heilig van overtuigd.

Verneem ik binnenkort de opening van wederom een geheel 'vernieuwd' sushiconcept dan werp ik me jankend ter aarde.
Weet u dat alvast.


woensdag 21 januari 2015

Aardse paddenstoelensoep

Nadat we vorige week een aantal gezellige uurtjes doorbrachten bij schoonzus en zwager ter ere van zijn verjaardag worstelden we ons tegen de harde koude wind in naar huis. Verraderlijke windvlagen , dan van voren, ineens een flinke ruk van rechts. Ben er wel klaar mee en al helemaal met die dagen vol schemer en donkerte. Zo zelden is er maar een spoortje helder licht te bekennen, ik word er wat iemelig van.
Gelukkig wachtte er thuis een pan met ruige troostsoep. Zo eentje die past bij het weer. Geen zijdezachte velouté of helder bouillonneke , grof!
Vol paddenstoelen met ter verhoging van de feestvreugde een pittige peper en een scheut cognac. Terwijl ik met de soep bezig was schoot me een blogpost van Antoinette te binnen, je weet wel van Italiaans koken met Antoinette, waarin ze het recept geeft voor home made porcini -bouillonblokken en ik staarde ineens wat mistroostig naar mijn gekochte paddenstoelenbouillonblokje. Had ik er maar eerder aan gedacht dan had ik het fijn zelf kunnen maken.
Helaas pindakaas, dat moet ik even bewaren voor een andere keer.

In het recept genoemde paddenstoelen kun je natuurlijk vervangen door paddenstoelen naar eigen keus.



Je hebt nodig voor 4 personen:

300 gram kastanjechampignons - 25 gram gedroogd eekhoorntjesbrood (porcini) - 200 gram oesterzwammen - 1 ui - 1 winterwortel (ong. 150 gram) - 2 teentjes knoflook of 1 grote teen - 1 gedroogd rood pepertje - 1 flinke kruimig kokende aardappel - 3 takjes peterselie + 2 el fijngesneden peterselieblad -1 glas droge witte wijn - 2 el cognac - 100 ml room - 1 paddenstoelenbouillonblokje - 1 runder- of groentenbouillonblokje.- 1 liter water - scheutje olijfolie.

Zo maak je het:

Doe de gedroogde porcini in een bakje en schenk er net zoveel kokend water op tot ze onderstaan. Laat ze wellen.

Snipper alvast de ui en knoflook. Schrap de wortel en snijd in kleine blokjes.
Aardappel schillen en in blokjes verdelen.
250 gram kastanjechampignons in stukjes snijden, evenals de helft van de oesterzwammen.
Zodra de porcini geweld zijn ook hiervan ongeveer de helft in stukjes snijden. Het vocht bewaren!

Verwarm in een pan een scheutje olijfolie en smoor hierin rustig ui, wortel en knoflook op laag vuur.
Voeg de fijngesneden paddenstoelen toe, een verkruimeld gedroogde peper (zonder zaad!)en in stukken gehakte takjes peterselie.
 Zet je hittebron wat hoger en bak de paddenstoelen zachtjes.
Na vijf minuten afblussen met witte wijn, paar minuten laten pruttelen.
Aardappelblokjes erbij plus water plus het welvocht van de porcini en de bouillonblokjes.
Breng aan de kook om vervolgens het vuur weer lager te zetten en alles zachtjes te laten pruttelen tot de wortel en aardappel zacht zijn.
Nu gaat vriend staafmixer erop maar mix het grof,
Zo dat is gebeurd. Er zijn nog paddenstoelen over, snijd ze in plakjes en voeg toe aan de soep samen met 2 el cognac.
Minuut of tien zachtjes warmen. Room toevoegen plus fijngehakte peterselie, vijf minuten warmen, maar laat het vooral niet koken!

Lekker met kaasuienbrood of gewoon een fijn stokbrood met roomboter


maandag 12 januari 2015

Gebakken rijst met snijbonen

Snijbonen zijn op bonengebied stiekem onze favoriet. Daarmee wil ik de sperzieboon, de sugar snap, de haricot vert en de peul echt niks tekort doen, zij sieren óók frequent onze dis.
Was het vroeger in het ouderlijk huis de vaste begeleider van de pieper en gehaktbal, ik serveer ze regelmatig bij Aziatisch aandoende maaltijden. Samen met wat sambal of een rode peper, een scheutje ketjap en wat gebakken uitjes bijvoorbeeld, gesnipperd sjalotje erdoor en klaar is je onhollandse snijboon. Dit doe ik overigens ook met de sperzieboon.
Maar wat ook niet te versmaden is om de kort voorgekookte snijboon door de gebakken rijst te husselen.
Kijk, het is geen recept van ohlalala wat zijn we heerlijk vernieuwend bezig. Nee, het is gewoon een ideetje, iets anders dan anders. Want wie van jullie schept wel eens snijbonen door zijn rijst? Nou?
Dat dacht ik al :-)

Het geheim van goede gebakken rijst is niet zo bijzonder ingewikkeld. Je moet er gewoon voor zorgen dat je de rijst ruim van tevoren kookt en af laat koelen. Gebakken rijst is in veel landen immers niks meer of minder dan een restjesverwerker. Wij eten niet iedere dag rijst dus moeten we wat eerder aan de bak.
Zelf gebruik ik hiervoor altijd Surinaamse rijst, een langkorrelige soort. Die wordt mooi droog, in ieder geval via de absorptiemethode . Ook dat is een fluitje van een cent.

1 kopje rijst = 1 1/2 kopje water. Je brengt rijst en water samen langzaam aan de kook, vijf minuutjes pruttelen, uitzetten. De deksel vooral op de pan laten zitten, niet stiekem koekeloeren, dat mag na een minuut of 20.  Met een vork losroeren en opscheppen maar. Behalve als je nasi goreng wil maken, gebakken rijst dus. Dan laat je het helemaal afkoelen tot koud.



Je hebt nodig voor 3 personen:

200 gram rijst - 400 gram snijbonen - 2 eieren - 1 banaansjalot - 1 flinke teen knoflook, anders 2 - stukje verse gember, ongeveer 1/2 cm - 1 tl sambal manis - 1 el ketjap manis - 1 el ketjap asin - 1/2 tl sriracha ( saus op basis van pepers en knoflook, te koop bij supermarkt en toko) - zonnebloem- of arachideolie

Zo maak je het:

Kook de rijst gaar via bovenstaande methode en laat koud worden.

Snijd de snijbonen in smalle stukjes, kook ze een minuut of 8 in weinig water. Laat uitlekken.
Snipper de sjalot, knoflook en gember.

Roer de eieren los met een snufje zout en wat zwarte peper. Bak hier in een scheutje olie op niet al te hoog vuur een omelet van. Je hoeft het maar aan 1 kant te bakken. Zodra de bovenkant gestold is, laat je de omelet op een bord glijden en rol je het op.

Verhit in een wok een scheutje olie, fruit hierin de sjalot en gember. Voeg dan pas de knoflook toe om aanbranden te voorkomen. Sambal erbij en weer goed omscheppen. Kieper de rijst erbij en scheppen maar weer. Ketjap manis, ketjap asin, sriracha toevoegen, husselen met die hap.
Nu mogen de snijbonen de wok in, vermeng alles goed.
De omelet in smalle reepjes snijden en toevoegen. Nog even lekker doorwarmen en klaar is Kees.

Geef er gebakken uitjes bij en/of seroendeng

woensdag 7 januari 2015

Zuurkoolschotel met varkensvlees, paprika, pruimen en meer

Alweer een week onderweg in het nieuwe jaar. Na al het feestelijk gedoe de hoogste tijd voor gewone pot. Een pan vol zuurkool aangevuld met paprika, uien, varkensvlees, pruimen, tomatenblokjes en pittige cayennepeper, zoete en gerookte paprikapoeder.
Laten we de knoflook niet vergeten, het karwijzaad en of het niet op kan ook nog wat rookworst. Een variant op bigos dus, de beroemde Poolse zuurkoolschotel. Alleen noem ik het niet zo, het is een gevalletje 'geïnspireerd op' en ondanks dat bigos in net zoveel varianten bestaat als er Poolse fornuizen zijn waag ik het niet deze pan vol geurigheid zo te noemen.
Zo vermijd ik, lekker veilig, opgeheven en vermanend zwaaiende vingertjes.

Na een uurtje of drie in de oven is de zuurkool zijdezacht, het vlees mals en alle smaken tongstrelend met elkaar verbonden. Eet het met een gekookte pieper al kan het best zonder. Een snee knapperig brood om de saus op te vegen misstaat totaal niet.



Je hebt nodig voor 4 personen:

pond zuurkool - 1 rode paprika - 1 groene paprika - 2 uien - 2 teentjes knoflook - 10 gedroogde pruimen - 150 gram champignons - 1 blik tomatenblokjes - klein blikje tomatenpuree - 1 glas rode wijn - 250 à 300 gram niet al te mager varkensvlees - 250 gram rookworst - 1 tl karwijzaad - 1/2 el zoete paprikapoeder - 1 tl gerookte paprikapoeder - 1 tl cayennepeper - peper en zout - 2 el Worcestershiresaus - boter

Zo maak je het:

Verwarm de oven voor op 150 graden

Halveer de paprika's, verwijder de zaadlijsten en snijd in niet al te kleine stukken. Ook de uien mogen best in flinke stukken gesneden worden.
Knoflook snipperen. De pruimen, ik koop altijd die pruimen die je niet hoeft te wellen, halveren. Hetzelfde doe je met de champignons.
Snijd het varkensvlees in blokjes, bestrooi met peper en zout.

Verhit boter in een pan en braad hierin de stukjes varkensvlees samen met de cayennepeper rondom bruin. Paprika's, uien en karwijzaad mogen erbij, laat het een minuut of 5 zachtjes mee bakken.
Knoflook en champignons toevoegen plus de beide soorten paprikapoeder. Ik voeg die twee pas later toe om aanbranden te voorkomen, daar wordt paprikapoeder namelijk niet smakelijker van.
Schep alles goed door elkaar.

Tomatenpuree toevoegen, wederom alles husselen en een minuut of drie zachtjes bakken.
Afblussen met de rode wijn. Nogmaals vijf minuten sudderen.

Schep nu de zuurkool erdoor, leeg het blik tomatenblokjes boven de pan, mik de gehalveerde pruimen erbij, giet de Worcestershiresaus erin en schep de hele boel goed door elkaar.
Deksel op de pan en een uurtje of drie de oven in. Voeg na tweeënhalf uur plakjes rookworst toe.

Proef en voeg zo nodig nog wat cayennepeper toe, zout, gerookte paprikapoeder en wat worcestershiresaus. Laat een paar minuutje pruttelen en dan aan tafel!

woensdag 31 december 2014

Dag 2014, hallo 2015!

Het zit er weer bijna op. Een heel jaar, voorbij gevlogen of het niks was. Vanavond klinken we met onze vrienden zoals we al zo vele jaren doen. En ieder jaar verzuchten we; "Het lijkt als de dag van gisteren".
Onze kinderen hebben er ook 'last' van en zelfs mijn vader die de dagen steeds meer ziet verglijden. Een verschijnsel dat niet gebonden is aan enige leeftijd blijkbaar.

2014 gaat bij ons de boeken in als vreemd jaar, één met onverwachte wendingen waarbij negatieve en positieve gevoelens om een plaatsje aan kop strijden.
Beiden waren van invloed op mijn aanvoer van recepten alhier, je hebt het vast en zeker gemerkt. Nu helpen die grauwe, grijze dagen ook niet mee om  een enigszins acceptabel fotootje te schieten aangezien ik ondanks mijn heilige voornemen nu eens iets op lichtgebied te ondernemen wederom jammerlijk gefaald heb. Maar ach,er zijn ergere dingen op de wereld om je druk over te maken en jullie kunnen wel even vooruit met die ruim 400 recepten toch? Neem tenminste aan dat die nog niet allemaal gefabriceerd zijn.
Afijn in 2015 wordt niet alles anders maar hopelijk wel een beetje meer in balans want ik ben weer ernstig toe aan een blogje hier en daar.

Zoals jullie weten ben ik gek op kookboeken. En nu heb ik de ongelofelijke mazzel dat ik sinds een aantal maanden werk bij de leukste kookboekenwinkel van het zuiden ! Kom vooral eens langs als je in de buurt bent zou ik zeggen. Wat een stuitermoment toen dat definitief was. En nog steeds is het een groot feest.

Verder ben ik gewoon dankbaar dat ondanks de zorgen her en der onze kinderen en hun partners lekker in hun vel zitten, mijn vader er nog steeds is, we weer heerlijke weken beleefden in la douce France, prachtige voorstellingen in de schouwburg en concertzaal zagen, genoten van het samenzijn met familie en vrienden, natuurlijk verrukkelijke maaltijden verorberden en er toch nog heel wat te lachen viel.

En jullie mag ik niet vergeten. Hoe fijn is het om te zien dat ondanks het lagere aantal posts jullie gewoon mijn blog blijven bezoeken, dat er weer nieuwe volgers te begroeten zijn, de bezoekersaantallen stegen en de reacties over het algemeen zo heerlijk positief zijn. Dank daarvoor!

Ik wens jullie dan ook een fantastisch 2015 toe, vol geluk, gezondheid en met natuurlijk volop kookplezier!